No soy muy de máquinas, la famosa thermomix no me llama para nada la atención, pero he de reconocer que ayudan muchísimo. Yo estoy loca con mi KA y hace casi tres años que me compré una maravillosa panificadora y desde entonces cada dos días hago el pan que yo llamo de diario, el que utilizamos para desayunar, con harinas integrales y nueces y después voy haciendo cada semana algún otro que me llama la atención por su aspecto o por los ingredientes.
En este caso, no pude resistirme a este, primero por lo fotogénico que es y después porque aún no había utilizado una técnica llamada autólisis, creada por Raymond Calvel. Esta técnica hace que la masa quede mucho más suave, responde mejor al amasado y se necesita menos esfuerzo, o sea, que es mucho más fácil y no se nos hace tan pesado el tener que amasar. Os recomiendo que la probéis y veréis de qué os hablo.


PAN MARGARITA
Ingredientes:
300 gr. de harina de fuerza
70 gr. de harina normal
275 ml. de agua
1 y 1/2 cucharadita de sal
3/4 cucharadita de levadura seca
Semillas de amapola, de mijo, las que más nos gusten o tengamos por casa
Preparación:
Colocar las harinas y el agua en un bol, amasar durante 10 min. y dejar reposar unos
45 min.
Pasado ese tiempo, añadiremos la levadura y la sal. Amasar de nuevo durante otros
10 min. y dejaremos reposar varias horas, tiene que duplicar su volumen.
Normalmente, la suelo hacer a última hora de la noche y a la mañana siguiente ya
está lista.
Espolvorear harina en la mesa de trabajo y colocar encima la masa. Hacer porciones,
se pueden hacer unas 3 ó 4 grandes o sino 6 pequeñas. De cada porción haremos una
bola y la dejaremos reposar otros 15 min.
Precalentar el horno arriba y abajo a 240º.
Con las manos untadas de harina, chafar cada bola, dejando plana toda la superficie.
Iremos haciendo cortes, que serán los pétalos, dejando la zona central sin cortar. A
medida que vayamos cortando los pétalos, les iremos dando un cuarto de vuelta, por
supuesto siempre para el mismo lado (siempre con las manos enharinadas, porque la
masa es un poco enganchosa).
Una vez hayamos realizado esta tarea con todas las bolas, mojaremos ligeramente
con agua el centro de cada masa y colocaremos por encima las semillas que hayamos
elegido. En este caso yo puse amapola y mijo, pero podéis poner cualquiera, incluso
pipas de girasol.
Pulverizar las paredes del horno con abundante agua y hornear unos 14-20 min.
Si pasado este tiempo vemos que aún no ha perdido ese color translúcido
característico de las masas a medio cocer, lo dejaremos unos minutos más.



72 comentarios:
Una pecosidad, tengo ganas de una panificadora, pero la cocina ya la ocupa la Thermo, la KA, la FC... parecmos espías con tanta sigla!!! y e que necesito poder entrar yo!!!
Pero tengo muchas ganas.
Un besín
Precioso te ha quedado y me imagino el sabor, tiene que estar divino.
Saludos
Buena pinta tiene, y mucha, jeje, seguro que está la mar de crujiente y delicioso. Yo también tengo panificadora, pero no salgo de las recetas que pone en la guía, soy bastante negada para el pan xD.
Besos!
Qué cosa más bonita. Y tiene una pinta de crujiente... Mmmmmmmmm. Me dan ganas de meter la nariz en la pantalla, a ver si me llega algo.
Besos.
Bellisimo y bien delicioso ♥
pues te ha quedado espectacular!!! me encanta!!
Me parece complicado darle la forma.
Riquísimo!!
A mi esto de hacer pan siempre me ha resultado bastante complicado, pero tengo que reconocer que cada vez son mas las ganas que tengo de hacerlo cada vez que veo una de vuestra recetas. Hasta ahora la que mas me ha llamado la atención es esta, tiene un color espectacular y si que es realmente fotogenico. Te ha quedado precioso y seguro que muy rico.
Un beso
Afri
Que bueno debe estar y menuda presentación
Espectacular Carmen! Però amasses molt poca estona??? Amb la tècnica d'en Richard Bertined la massa surt espectacular però la veritat és que quedes amb l'esquena partida. Faré un cop d'ull a l'amassat d'aquest senyor que diu tu, a veure si m'animo en aquests dies de festa a fer alguna cosa.
Una abraçada
Qué interesante toda la entrada, la técnica, la presentación, todo.
muchas gracias, me ha encantado.
Que mono te ha quedado! Y seguro que estaba riquísimo!
Un besito!
Toma ya que chulo!!!
Un besazo.
OOohhh que bueno!!Esta masa me viene bárbara,para mis noches de insomnio.Es verdad,lo de refrigerar la masa,la miga queda muy,muy suave y esponjosa,lo tengo comprobado.
La forma no la veo muy fácil,eh!!
Un besote
Aquest jo el vull tastar!
Petons,
que bonito!a mi me aprece mas un girasol!me encanta el colorcillo!
Precioso, y muy bien explicado!, yo sigo con la panificadora que en el amasado aún estoy verde
Un beso
la forma del pan es preciosa!
Carmeeeeeen!!
Que te parece si pones una panadería con encanto?
Eso mismo que dicen de los hoteles con encanto...
Triunfarias...
Que miga, es una delicia.
Compré un pan en Gerona malisimo, la corteza era como un muro de cemento y la miga era como papel maché, malo de verdad era poco.
Voy a ver si haciendolo remojado tienen solución, jajajaja
Vaya pinta y que bonito queda de forma! la KA es una pasada!!!!
Un besito
Me parece un pan precioso y seguro que te ha quedado buenísimo. UNA PINTA BÁRBARA.
No se que panificadora tendrás, pero tiene que ser buena para hacer pan con tanta frecuencia.
Besitos.
Suny
Muy interesante pan, además de llamativo y lindo.
un abrazo y feliz fin de semana,
Absolutamente delicioso y tentador. No veas qué ganas me han dado de mordisquear la pantalla... Toda una tentación. Me encanta la receta y como la has presentado.
Besos.
¡que bonito! y parece muy crijiente, me encanta.
Un abrazo.
te ha quedado un pan que es una maravilla y que es ideal para ir cogiendo "pétalos" y disfrutar comiéndolo, este me gusta, este.. tambien....
Un pan estupendo y muy original esa forma que le has dado. Besos.
Que cosa más vistosa!!!
bs
Carmen qué rico!!!
Tiene una pinta deliciosa.
Pero que rico desayunar con pan casero! Me van a hacer engordar con la mirada ustedes! Jjaja. Carmen, pasate por mi blog, que estrené tus tarteletas! Besotes!!!
¡Que chulo te ha quedado! y tiene una pinta deliciosa. Saludos
No hi ha res millor que el pa fet a casa... I amb aquesta forma tan bonica queda espectacular!
Yo también tengo la panificadora y le he sacado muucho jugo ;), me encanta levantarme y tener el pan listo :).
Esta receta no la haces ahí? o quizá no entendí.
gracias
Queda realmente bonito y qué corteza tiene...éste pasa a favorito número uno de pan....no tardaré en hacerlo...
Un saludo!!!
Supongo que estaría riquísimo, desde luego el aspecto es precioso.
Buen fin de semana,
María José.
Me dejas a cuadros con ese pan que parece un bizcocho
Que cosa tan rica¡¡¡¡¡¡¡
besos
Espectacular!!! Entre la vistosidad que tiene y el saborcito que debe estar tan rico..... Dan ganas de empezar a coger un trocito y no parar!
Besotes
Maravilloso!!La forma es preciosa.
Besets.
Divinisimooooooo ,me encanta como te ha quedado tomo nota para la proxima vez que lo haga.
Asi es como lo hago yo.
http://siguiendoanenalinda.blogspot.com/2010/05/pan-margarita.html
El risotto de erizos te ha quedado de lujo.
COmo siempre las recetas ,presentaciones y fotos de 10 points.
Bicos mil y feli finde wapa.
Que lindo pan!!
Lo tengo que hacer, lo tengo que hacer!
Gracias por la idea.
Un besito.
Quin pa més maco Carme!!! ah! i de moment jo tampoc soc gens de Thermomix!!! ;P, petonets i bon cap de setmana
Carmen viendo estos panes tan maravillosos, me dan ganas de comprarme una panificadora!!!
Qué bonito por Diossssssssssssssss!!!
Un besete.
Només veient la foto.... vull uns petals.
MUAS!
Me gusta mucho la forma de este pan, realmente es muy fotogénico. El problema es que de una sentada la lo dejaríamos limpito, sin un pétalo.
Rico, rico.
Cariños
bellissimo e buonissimo!!!!!!!!un abbraccio!
Que preciosidad de pan, creo que me daría pena comerlo de tan bonito que se ve.
Bicos
te ha quedado estupenda la foto y intentaremos probar tu manera de hacerlo.
petons
miquel
Un pan fantástico, me gusta mucho la forma! Bss
Esto es una locura solo de verlo, asi que comerlo ha de ser bestial.
Saludos
quina preciositat i quina delicia!
Hola Carmen soy María del bazar de los sabores y perdona por no haber encontrado antes este fantástico blog,es una maravilla.Llevo muy poco en este mundo y hay tantos blogs que.........como creo que no te va a importar que he hecho seguidora.
Un saludo desde el bazar de los sabores
¡Qué rico! y precioso.
besos
Una meraviglia d'aspetto e immagino il buon sapore, bravissima ciao
Carmen me encanta!!! Además aunque me gusta mojar en las salsitas y por lo tanto el pan con mucha miga, todavía me gustan más los panes crujientes. Te ha quedado estupendo.
un biquiño
Carmen este pan que has hecho, es una preciosidad además de lo rico que debe estar. Me ha encantado.!!!!. mil besos.
Que pan más espectacular!
Supongo que fue todo un espectaculo las caras de los tuyos cuando lo vieron, no?
Mglòria de Gourmenderies
humm, que aspecto más rico que tiene este pan!!! Lei lo de la autolisis en el blog de Eva (ma petit boulangerie), pero ahora estoy en blanco, voy a ir de nuevo allí a refrescarme la memoria ;)
Salu2, Paula
http://conlaszarpasenlamasa.cultura-libre.net
http://galletilandia.blogspot.com
Ce pain marguerite est une réussite.
BRAVO!!!!!
A bientôt.
Admiro a todos los que haceis el pan en casa. Creo que hay que tener fuerza de voluntad cuando hoy en día en cada esquina hay una tienda donde lo venden, aunque doy fe que el casero no tienen color. Bonita margarita.
Besos!
Ana de: 5 sentidos en la cocina
Menuda pinta tiene este pan!!!!! Desde hace un par de meses también hago el pan en casa, tras acudir a un curso de pan artesano en Bonsfocs, y allí aprendí la fase de autolisis, y realmente es increíble como cambia la masa, el amasado es mucho más sencillo!!!! me encanta amasar con las manos y hornear el pan, a veces las cosas sencillas son realmente un lujo, como el pan que nos presentas , un lujazo! un beso
Pues nada nena, que me voy a la cuina a prepararlo por que ha sido amor a primera vista, ya te contare, un besote.
Carmen es la primera vez que veo un pan con forma de margarita...es precioso.
besos
La darrera fotografía és crucial per veure la qualitat d'aquesta margarita...ja et dic jo que "sí quiero"...Una abraçada cARME.
me ha encantado carmen! tiene una forma sensacional, para sorprender :-) lo tengo que hacer. besosss
Carme, quina preciositat de pa! :)
Petons!
Qué hermoso este pan! No es difícil para preparar y queda tan lindo! Perfecto!
Que bello!!!! es que dan ganas de pellizcarle de lo apetecible que se ve..
La thermomix es como un secretario, al menos para mí jeje, me ayuda en algunas cosas mientras hago otras..
besitos
Gaby
Qué maravilla de pan, nunca deja de asombrarme las formas que se pueden conseguir a partir de una masa y este pan margarita es una pasada, me ha encantado.
Un beso
és una meravella, feia dies que no veia cosa més preciosa a la xarxa culinària. Bravo.
magnifico aspecto .. que envidia de desayunos los de tu casa : ) ...
el pan es mi asignatura pendiente... de momento..
Un abrazo
Me encanta la presencia que le has dado, y debería estar de muerte.
Saludos
Preciós!!!! I amb pinta d'estar bonissimmmmm.....
La verdad es que la thermomix ayuda mucho, pero no solo a hacer pan, sino a otras muchísimas cosas, y comprendo que no te llame la atención, sobre todo por el precio, je je!! pero a la hora de preparar las masas del pan es una maravilla...
Yo no tengo panificadora, si me compro una tengo que salirme de la cocina, ya no cabemos, pero le he cogido el gustillo a hacer pan y ahora lo hago los domingos... si, si, como los domingueros.... es que los dias de cada dia no tengo tiempo!!!
Probaré tu pan margarita, se ve espectacular...
Un beso.
amei as suas receitinhas e estarei sempre aqui para dar uma olhadinha em tudo.. estou te seguindo
Publicar un comentario en la entrada